Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων)

Αριθμός απόφασης 3781/2026

Αναστέλλει εκτελεστότητα διαταγής πληρωμής κατόπιν πιθανολόγησης λόγου ανακοπής για έλλειψη προϋποθέσεων ειδικής διαδοχής μεταξύ αρχικής δικαιούχου απαίτησης που υπέβαλλε αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής και ειδικής διαδόχου αυτής στην οποία μεταβιβάστηκε η απαίτηση πριν την έκδοση της διαταγής πληρωμής. Ελλειψη προϋποθέσεων άρθρου 919 παρ. 2 ΚΠολΔ για επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης από την ειδική διάδοχο στην οποία μεταβιβάσθηκε η απαίτηση με βάση την οποία εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 919 ΚΠολΔ η αναγκαστική εκτέλεση γίνεται: 1) όταν πρόκειται για δικαστικές και διαιτητικές αποφάσεις υπέρ και κατά των προσώπων έναντι των οποίων ισχύει το δεδικασμένο και κατά των προσώπων που απέκτησαν τη νομή ή κατοχή του επίδικου πράγματος κατά τη διάρκεια της δίκης ή μετά το τέλος της. 2) Όταν πρόκειται για όλους τους άλλους εκτελεστούς τίτλους, υπέρ των δικαιούχων και κατά των υπόχρεων που αναφέρονται σ’ αυτούς, υπέρ και κατά των προσώπων που αναφέρονται στα άρθρα 325 έως 327, καθώς και κατά των προσώπων που απέκτησαν τη νομή ή κατοχή του πράγματος μετά τη σύνταξη του εγγράφου ή την έκδοση του τίτλου. Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι μπορεί να γίνει αναγκαστική εκτέλεση όταν πρόκειται για άλλους εκτελεστούς τίτλους, πλην των δικαστικών ή διαιτητικών αποφάσεων, υπέρ και κατά εκείνων που αναφέρονται στον τίτλο ως δικαιούχοι ή υπόχρεοι, υπέρ και κατά των αναφερόμενων στα άρθρα 325 έως 327 ΚΠολΔ προσώπων και κατά εκείνων που απέκτησαν τη νομή ή την κατοχή του πράγματος, εφόσον η διαδοχή έλαβε χώρα μετά την έκδοση του τίτλου. Για την παθητική νομιμοποίηση των διαδόχων και υπόχρεων στις περιπτώσεις των άρθρων 325 έως 327 ΚΠολΔ, όσον μεν αφορά τις δικαστικές η διαιτητικές αποφάσεις, η διαδοχή οριοθετείται χρονικώς από την έναρξη της εκκρεμοδικίας, δηλαδή από την κατάθεση της αγωγής, όσον όμως αφορά τους άλλους τίτλους, όπως είναι και η διαταγή πληρωμής, δεν καθορίζεται από το νόμο πότε πρέπει να χώρισε, αφού η διάταξη του άρθρου 919 παρ. 2 ανάγεται στη νομιμοποίηση των νομέων και κατόχων. Και στην περίπτωση όμως αυτή πρέπει να εφαρμοστεί αναλόγως η ρύθμιση του άρθρου 919 παρ. 2 ΚΠολΔ δηλαδή η ειδική διαδοχή πρέπει να έχει λάβει χώρα μετά τη σύνταξη του εγγράφου ή τη σύνταξη του τίτλου (Μπρίνιας, Αναγκαστική εκτέλεση, έκδοση Β’, τόμος Α’, άρθρο 919, παρ. 92, σ. 250 επ., Α. Βαθρακοκοίλης Οι ειδικοί διάδοχοι II έναρξη της εκτέλεσης κατά τον ΚΠολΔ 2023, σελ 105-108, με παραπομπές σε νομολογία πρωτοβάθμιων δικαστηρίων). Επιπλέον από τις διατάξεις των άρθρων 221, 222 και 632 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η υποβολή αίτησης για έκδοση διαταγής πληρωμής δεν εισάγει προς διάγνωση την απαίτηση του αιτούντος, αλλά επιδιώκει μόνο την απόκτηση εκτελεστού τίτλου, για τον λόγο δε αυτό, η υποβολή της δεν μπορεί να θεμελιώσει εκκρεμοδικία. Τέτοια εκκρεμοδικία δεν δημιουργεί ούτε η έκδοση αλλά ούτε και η επίδοση της διαταγής πληρωμής, η οποία εντέλει δημιουργείται μόνο με την άσκηση ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής, γιατί από τότε αρχίζει η για την απαίτηση διαγνωστική δίκη, δηλαδή υποβολή του δικαιώματος στο δικαστήριο για έκδοση επ’ αυτού απόφασης, η οποία δημιουργεί ή μπορεί να δημιουργήσει ουσιαστικό δεδικασμένο σε σχέση με το δικαίωμα, πράγμα που δεν συμβαίνει με την έκδοση ή την επίδοση της διαταγής πληρωμής (ΑΠ 51/2020 ΤΝΠ Νόμος) και επομένως δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο ειδικός διάδοχος πού αποκτά την απαίτηση από το δικαιούχο πριν την έκδοση της διαταγής πληρωμής, νομιμοποιείται ενεργητικά στην επίσπευση της εκτελεστικής διαδικασίας ΜονΕφΠειρ. 327/2024, ΜΠρΧίου 12/2014 ΕΠολΔ 1/2016 με παρατηρήσεις Φλώρου).
Με την ασκηθείοα ανακοπή, η ανακόπτουσα ζητεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης επιταγής προς εκτέλεση κάτωθι αντιγράφου εξ’ απογράφου της Διαταγής Πληρωμής της Δικαστού του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, επικαλούμενη, μεταξύ άλλων, ότι η καθ’ ης ανακοπή δεν νομιμοποιείτο ενεργητικά να ζητήσει την έκδοση διαταγής πληρωμής καθόσον κατά τον χρόνο έκδοσης της δικαιούχος της απαίτησης ήταν η εταιρεία ειδικού σκοπού με την επωνυμία «……….», στην οποία είχε μεταβιβαστεί μετά την κατάθεση της σχετικής αίτησης. Ο ως άνω λόγος πιθανολογείται ότι είναι νόμιμος, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην ως άνω νομική σκέψη και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική του βασιμότητα.
Από τα έγγραφα που προσκομίζουν οι διάδικοι πιθανολογούνται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ανώνυμη εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις με την επωνυμία «………..», όπως νόμιμα εκπροσωπείται, ενεργώντας υπό την ιδιότητά της ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της εδρεύουσας στην αλλοδαπή εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «……….» η οποία κατέστη ειδική διάδοχος, λόγω τιτλοποίησης, της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «……….» υπέβαλε ενώπιον του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών στις 11.5.2023 αίτηση προς έκδοση διαταγής πληρωμής. Στις 29.9.2023 μεταξύ της εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «………….» και της εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία« «…………» συνήφθη η με αριθμό …/20.10.2023 σύμβαση μεταβίβασης, λόγω πώλησης, απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις στο πλαίσιο του Ν. 5072/2023 (άρθρο 21§7) η οποία καταχωρήθηκε αυθημερόν στα οικεία βιβλία του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών. Παράλληλα, αυθημερόν συνήφθη μεταξύ της διαδόχου εταιρείας με την επωνυμία «………..» και της ανώνυμης εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις με την επωνυμία «………….», όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η από 20.10.2023 σύμβαση ανάθεσης της διαχείρισης των μεταβιβασθεισών στην νέα διάδοχο εταιρεία απαιτήσεων στις οποίες περιλαμβάνεται και ή επίδικη. Η δε ένδικη διαταγή πληρωμής εκδόθηκε στις 8.11.2023 ήτοι σε ημερομηνία κατά την οποία είχε ήδη συντελεστεί η ως άνω ειδική διαδοχή στη απαίτηση. Η εν λόγω διαδοχή έλαβε χώρα δηλαδή στο μεσοδιάστημα μεταξύ της υποβολής της ως άνω αίτησης προς έκδοση του εν θέματι εκτελεστού τίτλου και της έκδοσης αυτού. Εν συνεχεία η ΑΕΔΑΔΠ με την επωνυμία «…………….» ενεργώντας ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «…………» επέδωσε στον ανακόπτοντα την προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής με την επιταγή προς εκτέλεση κάτωθι αντιγράφου πρώτου εκτελεστού απογράφου της προαναφερόμενης διαταγής πληρωμής. Συνεπώς, η διαδικαστική προϋπόθεση της ενεργητικής νομιμοποίησης κατά τον κρίσιμο χρόνο της έκδοσης διαταγής πληρωμής συνέτρεχε στο πρόσωπο της εταιρείας ειδικού σκοπού «………….» και όχι στο πρόσωπο της δικαιοπαρόχου εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «…………….», δεδομένου ότι η διαταγή πληρωμής εκδόθηκε σε όνομα μη δικαιούχου προσώπου παρά το γεγονός ότι η μεταβίβαση των σχετικών αξιώσεων έλαΒε χώρα μετά την κατάθεση της αίτησης προς έκδοση της διαταγής πληρωμής. Ούτε μπορεί να γίνει δεκτό ότι ορθώς εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής στο όνομα μη δικαιούχου, διότι η μεταβίβαση των αξιώσεων έλαβε χώρα μετά την κατάθεση της αίτησης προς έκδοση της διαταγής πληρωμής, δεδομένου ότι σύμφωνα και την νομική σκέψη, η υποβολή αίτησης προς έκδοση διαταγής πληρωμής δεν δημιουργεί εκκρεμοδικία και συνεπώς δεν μπορεί να τύχει αναλογικής εφαρμογής η διάταξη του άρθρου 225 ΚΠολΔ. Για τους ίδιους λόγους η ειδική διάδοχος, δε νομιμοποιείται ενεργητικά στην επίσπευση της εκτελεστικής διαδικασίας κατά του ανακόπτοντος, καθώς δεν κατέστη ειδική διάδοχος της αιτούσας την έκδοση της διαταγής πληρωμής, μετά την έκδοση του τίτλου. Η δε κοινοποίηση κατ’ άρθρο 925 ΚΠολΔ των νομιμοποιητικών εγγράφων της αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσας εταιρείας ειδικού σκοπού και ειδικής διαδόχου δεν μπορεί να αντικαταστήσει την έλλειψη της ενεργητικής της νομιμοποίησης (ΕφΑΘ 4505/2025 δημ. στη ΤΝΠ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ).

Συνακόλουθα, εφόσον πιθανολογείται η ευδοκίμηση του λόγου αυτού της ανακοπής, πρέπει η κρινόμενη αίτηση να γίνει δεκτή ως ουσιαστικώς βάσιμη και να διαταχθεί η αναστολή της εκτελεστότητας της υπ’ αριθ. ……./2023 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της ασκηθείσας ανακοπής του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών).