Συζήτηση αγωγής μετά από μη οριστική απόφαση που διατάζει πραγματογνωμοσύνη – Αποκλειστική υπαιτιότητα οδηγού ανασφάλιστου οχήματος – Δεκτή αγωγή

ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ – ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ

Αριθμός Αποφάσεως 1562/2020

………. αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Την 26^η Ιανουαρίου 2007 και περί ώρα 23.50 ο ενάγων οδηγώντας τη με αριθμό κυκλοφορίας ……… δίκυκλη μοτοσικλέτα, ιδιοκτησίας του ιδίου, κινείτο επί της οδού Αττικής, με κατεύθυνση από την Αγία Παρασκευή προς τη λεωφόρο Κηφισίας, στην περιοχή των Βριλησσίων Αττικής. Φθάνοντας, λοιπόν, ο ενάγων στη συμβολή της οδού Αττικής, όπου κινείτο, με τη λεωφόρο Πεντέλης, πραγματοποίησε ελιγμό προς τα αριστερά, προκειμένου να κινηθεί επί της λεωφόρου Πεντέλης, και δη στο ρεύμα πορείας αυτής με κατεύθυνση από την Πεντέλη προς το Χαλάνδρι, καθώς ο επί της πορείας του ευρισκόμενος φωτεινός σηματοδότης ρυθμίσεως της κυκλοφορίας οχημάτων έδειχνε σταθερό πράσινο φως, έχων τη μορφή βέλους. Κατά τον αυτόν αναφερόμενο χρόνο, ο …………… του ……. οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ……… Ι.X.E. αυτοκίνητο, κινείτο επί της λεωφόρου Πεντέλης, με κατεύθυνση από το Χαλάνδρι προς την Πεντέλη. Φθάνοντας, ωστόσο, στη συμβολή της λεωφόρου Πεντέλης, όπου κινείτο, με την οδό Αττικής, και έχων την πρόθεση, πραγματοποιώντας ελιγμό προς τα αριστερά να εισέλθει επί της Αττικής οδού, και δη στο ρεύμα πορείας αυτής προς την Ελευσίνα, αντί να ακινητοποιήσει το όχημά του, ως όφειλε εκ του νόμου, αλλά και ηδύνατο υπό τις επικρατούσες περιστάσεις να πράξει, καθόσον ο επί του πορείας του φωτεινός σηματοδότης ρυθμίσεως της κυκλοφορίας οχημάτων έδειχνε σταθερό ερυθρό φως, συνέχισε την πορεία του, επιχειρώντας ελιγμό προς τα αριστερά. Αποτέλεσμα της αμελούς αυτής οδικής συμπεριφοράς του ………….. ήταν η πρόκληση τροχαίου αυτοκινητικού ατυχήματος.

Ειδικότερα, ως προέκυψε από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία, ο …………. του με αριθμό κυκλοφορίας ………… Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, αντί να ανακόψει ταχύτητα και να ακινητοποιήσει, ως όφειλε, το όχημά του, καθώς ο επί της πορείας του ευρισκόμενος φωτεινός σηματοδότης ρυθμίσεως της κυκλοφορίας οχημάτων έδειχνε σταθερό ερυθρό φως, συνέχισε την πορεία του, πραγματοποιώντας ελιγμό προς τα αριστερά, καθώς πρόθεσή του ήταν να εισέλθει επί της Αττικής οδού, και δη στο ρεύμα πορείας αυτής προς την Ελευσίνα, και μάλιστα, τούτο έπραξε δίχως να επιδείξει τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια την οποίαν όφειλε, αλλά και ηδύνατο να επιδείξει υπό τις επικρατούσες περιστάσεις, με συνέπεια να επιπέσει με το εμπρόσθιο τμήμα του οχήματός του επί της πλάγιας αριστερής πλευράς της δίκυκλης μοτοσικλέτας την οποίαν οδηγούσε ο ενάγων, από την πρόσκρουση, δε, αυτή η δίκυκλη μοτοσικλέτα να ανατραπεί και ο ενάγων/οδηγός αυτής να επιπέσει επί του οδοστρώματος. Με βάση τα ανωτέρω αναφερόμενα πραγματικά περιστατικά το παρόν Δικαστήριο κρίνει ότι αποκλειστικά υπαίτιος του τροχαίου αυτοκινητικού ατυχήματος είναι o ………… οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας …. Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, ο οποίος, εν προκειμένω, δεν επέδειξε την κατ’ αντικειμενική εκτίμηση επιμέλεια και προσοχή την οποίαν όφειλε και ηδύνατο να επιδείξει υπό τις επικρατούσες περιστάσεις και την οποίαν οφείλει να επιδεικνύει κάθε μέσος συνετός οδηγός, με βάση τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας, την κοινή πείρα και λογική.

Συγκεκριμένα, δε, η υπαιτιότητά του συνίστατο στο ότι μολονότι ο επί της πορείας του ευρισκόμενος φωτεινός σηματοδότης έδειχνε σταθερό ερυθρό φως που σημαίνει «υποχρεωτική διακοπή πορείας», δεν ακινητοποίησε το όχημά του, ως όφειλε, αλλά, αντιθέτως, όλως αμελώς, συνέχισε την πορεία του, με συνέπεια να επιπέσει επί της κανονικά κινούμενης δίκυκλης μοτοσικλέτας που οδηγούσε ο ενάγων, ο οποίος τη δεδομένη χρονική στιγμή πραγματοποιούσε ελιγμό προς τα αριστερά, προκειμένου να κατευθυνθεί επί της λεωφόρου Πεντέλης, και δη στο ρεύμα πορείας αυτής από την Πεντέλη προς το Χαλάνδρι. Εξάλλου, από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία και τα λοιπά αποδεικτικά μέσα δεν προέκυψε οιανδήποτε ευθύνη του οδηγού της δίκυκλης μοτοσικλέτας και ενάγοντος στην πρόκληση του ανωτέρω περιγραφόμενου τροχαίου ατυχήματος, καθώς αυτός κινείτο κανονικά στην πορεία του. Ως εκ τούτου, ο σχετικός ισχυρισμός του εναγόμενου Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του ενάγοντος στην πρόκληση του ανωτέρω περιγραφόμενου τροχαίου αυτοκινητικού ατυχήματος, άλλως περί συνυπαιτιότητας αυτού, και δη κατά ποσοστό 95%, πρέπει να απορριφθεί ως κατ’ ουσίαν αβάσιμος. Ακολούθως, από την εκτίμηση του Ιδίου ως άνω αποδεικτικού υλικού προέκυψε ότι το ζημιογόνο όχημα (ήτοι το με αριθμό κυκλοφορίας …. Ι.X. E. αυτοκίνητο), το οποίο οδηγούσε ο …………, κατά τον χρόνο του τροχαίου ατυχήματος δεν ήταν ασφαλισμένο για την έναντι των τρίτων αστική ευθύνη από την πρόκληση τροχαίου ατυχήματος σε κάποια ασφαλιστική εταιρεία και, ως εκ τούτου, υπόχρεος προς αποζημίωση έναντι του ενάγοντος, ήτοι του ζημιωθέντος προσώπου, είναι εκ του νόμου το εναγόμενο Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου.

Περαιτέρω, προέκυψε ότι ο ενάγων, συνεπεία του ανωτέρω περιγραφόμενου τροχαίου αυτοκινητικού ατυχήματος, τραυματίσθηκε και διεκομίσθη, με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, εν πρώτοις, στο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής “ΚΑΤ”, και από εκεί διεκομίσθη στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών “Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ”, όπου και υπεβλήθη σε ιατρικές εξετάσεις. Κατόπιν διενέργειας αυτών, διεγνώσθη ότι είχε υποστεί υποκεφαλικό κάταγμα αριστερού ισχίου, το οποίο και αντιμετωπίσθηκε χειρουργικά με κοχλίωση, ως προκύπτει από το με ημερομηνία 1-2-2007 πιστοποιητικό νοσηλείας του προαναφερόμενου Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών. Στο εν λόγω, δε, νοσοκομείο ο ενάγων παρέμεινε νοσηλευόμενος έως την 1 ^η Φεβρουαρίου 2007, ότε και εξήλθε με συστάσεις για αποχή από την εργασία του για χρονικό διάστημα τριών (3) μηνών και επανεξέταση. Επανεξετάσθηκε, δε, την 20^η Απριλίου 2007, ότε και του χορηγήθηκε εκ νέου αναρρωτική άδεια για έξι (6) εβδομάδες. Εν συνεχεία, εξετάσθηκε την 1 ^η Ιουνίου 2007, όπου και διαπιστώθηκε ικανοποιητική πώρωση του κατάγματος, ενώ του συστήθηκε βάδιση με βακτηρίες και παράταση της αναρρωτικής άδειας για χρονικό διάστημα ενός (1) ακόμη μηνός.

Ωστόσο, λόγω της μη βελτιώσεως της καταστάσεως της υγείας του, την 9¹¹ Οκτωβρίου 2007 εισήχθη εκ νέου στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών “Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ”, όπου, κατόπιν εξετάσεων, διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί οστεονέκρωση κεφαλής αριστερού ισχίου και, για το λόγο αυτόν, υπεβλήθη σε ημιολική αρθροπλαστική του εν λόγω ισχίου. Παρέμεινε, δε, στο νοσοκομείο έως και την 25^ΓΙ Οκτωβρίου 2007, ότε και εξήλθε με συστάσεις για αποχή από την εργασία του για χρονικό διάστημα δύο (2) μηνών. Ακολούθως, επανεξετάσθηκε την 4^η Ιανουαρίου 2008, οπότε και του συστήθηκε αποφυγή βαρείας εργασίας για χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών. Επανεξετάσθηκε, δε, την 14^η Απριλίου 2008, όπου και του συστήθηκε εκ νέου αποφυγή εργασίας με φυσική δραστηριότητα για τέσσερις (4) ακόμη μήνες, ενώ κατά την επανεξέταση, η οποία έλαβε χώρα την ΙΝ Ιανουαρίου 2009, βεβαιώθηκε αδυναμία του ενάγοντος να εργασθεί για χρονικό διάστημα δύο (2) ακόμη μηνών. Κατόπιν, επανεξετάσθηκε την 13^η Ιουλίου 2012, ήτοι πέντε (5) και πλέον έτη μετά την ημερομηνία του τροχαίου ατυχήματος, καθώς παραπονείτο για έντονο άλγος στο αριστερό ισχίο, ενώ, καθ’ όλο αυτό το χρονικό διάστημα, ως ισχυρίζεται, βαδίζει με βακτηρίες, Από τους ιατρούς, δε, του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών “Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ” προτάθηκε στον ενάγοντα, προς βελτίωση της καταστάσεώς του, η αναθεώρηση της προθέσεως με ολική αρθροπλαστική. Ωστόσο, o ενάγων υπεβλήθη σε διορθωτική επέμβαση, αναθεωρώντας την ημιαρθροπλαστική σε ολική αρθροπλαστική αριστερού ισχίου την 6η Μαρτίου 2015 στη Σουηδία, όπου και ο τόπος καταγωγής του. Σε επανεξέταση, δε, που πραγματοποιήθηκε την 10^η Ιουνίου 2016 δεν εμφανίζονται, πλέον, επιπλοκές και αλλοιώσεις επί του αριστερού ισχίου.

Ωστόσο, κατά την κλινική εξέταση του ενάγοντος από τον ορθοπεδικό χειρουργό ……. την 20^η Σεπτεμβρίου 2018 (ημερομηνία συντάξεως της εκθέσεως ιατρικής πραγματογνωμοσύνης, αλλά και εξετάσεως του ενάγοντος σύμφωνα με τη δήλωση του ως άνω ορθοπεδικού χειρουργού στη Υ σελίδα αυτής, όπου αναγράφεται: “κατά τη σημερινή κλινική εξέταση του ενάγοντος . ”), ο εν λόγω ιατρός διαπιστώνει ότι ο ενάγων παρουσιάζει περιορισμό κάμψεως του αριστερού ισχίου κατά 10⁰, περιορισμό έσω και έξω στροφών κατά 15⁰ και 10⁰ αντίστοιχα, και δη με άλγος, περιορισμό στην απαγωγή και προσαγωγή του αριστερού ισχίου, και δη επώδυνος στις οριακές θέσεις, ατροφία τετρακεφάλου και οπίσθιων μηριαίων αριστερού άκρου, τρεις (3) μετατραυματικές — μετεγχειρητικές ουλές στο αριστερό ισχίο, ανισοσκελία δύο (2) εκατοστών περίπου, γοναλγία αριστερά μετατραυματικής αιτιολογίας, οσφυαλγία μετατραυματική, λόγω κλίσεως της σπονδυλικής στήλης και της λεκάνης αντιρροπιστικά, καθώς και εύκολη κόπωση και άλγος κατά τη βάδιση. Ακόμη, δε, ο ως άνω ορθοπεδικός χειρουργός παρατηρεί ότι ο ενάγων βαδίζει χωλαίνοντας.

Μάλιστα, σύμφωνα με την εκτίμησή του, ο ενάγων παρουσιάζει μερική αναπηρία στο αριστερό του ισχίο, η οποία ανέρχεται σε ποσοστό 25%, ενώ η συνολική του αναπηρία, λόγω των κακώσεων, εκτιμά ότι είναι μόνιμη (δια βίου) και ανέρχεται σε ποσοστό 40%. Η κατάσταση, δε, αυτή της υγείας του ενάγοντος, κατά την κρίση του εν λόγω ορθοπεδικού χειρουργού, επηρεάζει την κοινωνική του εξέλιξη και την επικοινωνία του με τον κοινωνικό του περίγυρο σε μικρό, ωστόσο, βαθμό, ενώ οι επαγγελματικές δραστηριότητες με τις οποίες θα ηδύνατο να ασχοληθεί στο μέλλον είναι υπό περιορισμό, καθώς θα πρέπει να αποφεύγει την πολύωρη ορθοστασία, την άρση βάρους, αλλά και δραστηριότητες οι οποίες καταπονούν το αριστερό του ισχίο. ….. Περαιτέρω, από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία και τα λοιπά αποδεικτικά μέσα προέκυψε ότι ο ενάγων, κατά τον χρόνο προ του τροχαίου ατυχήματος, παρείχε τις υπηρεσίες του, ως διανομέας, έχοντας συνάψει συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, τόσο με την εταιρεία με την επωνυμία «………….» έχουσα ως αντικείμενο “catering delivery”, όσο και με την εταιρεία με την επωνυμία …………, έχουσα ως αντικείμενο “έτοιμα εδέσματα”. Από την εργασία του, δε, στην εταιρεία με την επωνυμία …………. ο ενάγων αποκέρδαινε μηνιαίως το ποσό των 353,50 €, ενώ από την εργασία του στην εταιρεία με την επωνυμία …………….. αποκέρδαινε μηνιαίως το ποσό των 383,00 €, ήτοι συνολικά o ενάγων ελάμβανε μηνιαίως το ποσό των 736,50 € (353,50 € + 383,00 E).

Λαμβανομένων, ωστόσο, υπόψη των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και του επιδόματος αδείας, οι μηνιαίες αποδοχές του ενάγοντος ανέρχονταν στο ποσό των 859,25 €. Εξαιτίας, όμως, των σωματικών βλαβών τις οποίες υπέστη, συνεπεία του τροχαίου ατυχήματος, ο ενάγων απείχε από την εργασία του κατά το χρονικό διάστημα από την 26^η Ιανουαρίου 2007 (ημερομηνία του ατυχήματος) έως την 13^η Φεβρουαρίου 2009, ήτοι για χρονικό διάστημα 20 και ¹/2 μηνών [λαμβανομένου υπόψη ότι τέσσερις (4) μήνες, και δη από τον Ιούνιο έως το Σεπτέμβριο του έτους 2007, παρείχε τις υπηρεσίες του, έστω και με προσπάθεια, ως ο ίδιος συνομολογεί]. Εάν, λοιπόν, δεν μεσολαβούσε το τροχαίο ατύχημα και ο τραυματισμός του συνεπεία αυτού που τον κατέστησε ανίκανο προς εργασία για το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, ο ενάγων θα συνέχιζε, μετά πιθανότητας και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, ενόψει της ηλικίας του (γεννηθείς την 2? Φεβρουαρίου 1958) και της εν γένει καταστάσεως της υγείας του, να παρέχει τις υπηρεσίες του στις προαναφερόμενες δύο εταιρείες, ως διανομέας, αποκομίζοντας μηνιαίως, το ποσό των 859,25 €, και συνολικά, για το χρονικό αυτό διάστημα το ποσό των 17.614,63 € (859,25 € Χ 20 και ¹/2 μηνών). Ωστόσο, για το εν λόγω χρονικό διάστημα ο ενάγων επιδοτήθηκε από τον ασφαλιστικό του φορέα (Ι.Κ.Α.) κατά το ποσό των 16.244,94 € (9.158,78 € + 7.086,16), σύμφωνα με τις προσκομιζόμενες δύο (2) βεβαιώσεις ετήσιας επιδοτήσεως ασθενείας, υπογεγραμμένες από την Ιωάννα Κανελλοπούλου, Διευθύντρια του Ενιαίου Ταμείου Ασφαλίσεως Μισθωτών του Ι.Κ.Α., και ως εκ τούτου, ο ενάγων δικαιούται να αξιώσει από το εναγόμενο Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου το ποσό των 1.369,69 € (17.614,63 € – 16.244,94 ευρώ) …..

Μάλιστα, παρά τις προσπάθειές του, μετά την καταγγελία των συμβάσεων εργασίας του, δεν κατόρθωσε να εξεύρει έτερη εργασία, ενδεχομένως, λόγω και της καταστάσεώς της υγείας του, καθώς θα έπρεπε να αποφεύγει την πολύωρη ορθοστασία, την άρση βάρους, αλλά και δραστηριότητες οι οποίες καταπονούν το αριστερό του ισχίο. Εάν, όμως, δεν είχε μεσολαβήσει το τροχαίο ατύχημα και o τραυματισμός του συνεπεία αυτού που τον κατέστησε ανίκανο προς εργασία, ο ενάγων θα εξακολουθούσε, μετά πιθανότητας και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, ενόψει της ηλικίας του (γεννηθείς την 22^α Φεβρουαρίου 1958) και της εν γένει καταστάσεως της υγείας του, να παρέχει την εργασία του και για το χρονικό διάστημα από την 13^η Φεβρουαρίου 2009 έως την 31 ^η Ιανουαρίου 2013, ήτοι για χρονικό διάστημα 47 και ¹/2 μηνών, τουλάχιστον στη μία εκ των δύο (2) εταιρειών, στην οποίαν και παρείχε ήδη τις υπηρεσίες του, λαμβανομένης υπόψη και της γενικότερης οικονομικής κρίσεως που επηρέασε την Ελληνική Επικράτεια, ακόμη δε, και τον κλάδο της εστίασης. Ως εκ τούτου, κατά το χρονικό αυτό διάστημα, ο ενάγων θα αποκέρδαινε από την εργασία του το ποσό των 18.192,50 € (383,00 € Χ 47 και ¹/2 μηνών), ποσό το οποίο, επίσης, και δικαιούται να αξιώσει από το εναγόμενο Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου. Συνολικά, δηλαδή, για απώλεια εισοδημάτων ο ενάγων δικαιούται να αξιώσει από το εναγόμενο Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου το ποσό των 19.562,19 € (1.369,69 € + 18.192,50 E). Ακολούθως, απεδείχθη ότι, προ του τροχαίου αυτοκινητικού ατυχήματος, ο ενάγων (γεννηθείς την 22 Φεβρουαρίου 1958) ήταν υγιής και ενεργός επαγγελματικά, καθώς απασχολείτο, και μάλιστα, ταυτόχρονα σε δύο (2) εταιρείες, ως διανομέας.

Ωστόσο, συνεπεία του τροχαίου αυτοκινητικού ατυχήματος, o ενάγων, σύμφωνα με τη με ημερομηνία 20-9-2018 έκθεση ιατρικής πραγματογνωμοσύνης του……, παρουσιάζει μερική αναπηρία στο αριστερό του ισχίο, η οποία ανέρχεται σε ποσοστό 25%, ενώ η συνολική του αναπηρία, λόγω των κακώσεων, ανέρχεται σε ποσοστό 40%. Και, ναι μεν, η κατάσταση της υγείας του δεν επηρεάζει την κοινωνική του εξέλιξη και την επικοινωνία του με τον κοινωνικό του περίγυρο σε σημαντικό βαθμό, πλην όμως, οι επαγγελματικές δραστηριότητες με τις οποίες θα ηδύνατο να ασχοληθεί στο μέλλον είναι υπό περιορισμό, καθώς θα πρέπει να αποφεύγει την πολύωρη ορθοστασία, την άρση βάρους, αλλά και δραστηριότητες οι οποίες καταπονούν το αριστερό του ισχίο. Ενόψει, λοιπόν, των ανωτέρω αναφερομένων καθίσταται προφανές ότι ο ενάγων δικαιούται να αξιώσει ως αποζημίωση, κατά τη διάταξη του άρθρου 931 ΑΚ, το ποσό των 10.000,00€. Ακολούθως, από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία και τα λοιπά αποδεικτικά μέσα προέκυψε ότι ενόψει των συνθηκών υπό τις οποίες έλαβε χώρα το τροχαίο αυτοκινητικό ατύχημα, του βαθμού πταίσματος του …………..οδηγού του ζημιογόνου οχήματος, της ελλείψεως οιουδήποτε πταίσματος του ενάγοντος στην πρόκληση του εν λόγω ατυχήματος, του είδους, της εκτάσεως και της σοβαρότητας των σωματικών βλαβών τις οποίες υπέστη, της ψυχικής ταλαιπωρίας και της στεναχώριας του, καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής καταστάσεως αυτού (όχι, όμως, και του εναγόμενου Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, η ευθύνη του οποίου είναι εγγυητική), ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούται χρηματικής ικανοποιήσεως, η οποία ανέρχεται στο εύλογο, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, ποσό των 20.000,00 €. Ως εκ τούτου, το σύνολο της περιουσιακής και μη ζημίας του ενάγοντος από την πρόκληση του ως άνω περιγραφόμενου τροχαίου αυτοκινητικού ατυχήματος ανέρχεται στο ποσό των 49.592,49 € (30,30 € + 19.562, 19 € + 10.000,00 € + 20.000,00 Ε). Κατ’ ακολουθία, λοιπόν, των ανωτέρω αναφερομένων, η υπό κρίση αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή και ως κατ’ ουσία βάσιμη.