ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΟΦΕΙΛΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΠΑΡΑ ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΝΑΓΓΕΛΙΑΣ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΕΡΓΟΔΟΤΗ

Υπαιτιότητα εργοδότη εξ εργατικού ατυχήματος λόγω μη λήψης μέτρων ασφαλείας – Ελλειψη επαρκών προδιαγραφών λειτουργίας μηχανήματος που προκάλεσε τραυματισμό ενάγοντος παρά τη σχετική πιστοποίηση – Συνυπαιτιότητα παθόντος λόγω πολυετούς εμπειρίας – Επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης

Οφειλή αποζημίωσης λόγω απόλυσης παρά υποβολή εκ μέρους εργοδότη αναγγελίας οικειοθελούς αποχώρησης καθώς δεν συνήχθη πρόθεση παραίτησης εκ μέρους εργαζόμενου παρά την υπέρβαση ορίων βραχείας ασθενείας

Αριθμός Απόφασης 1934/2025

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

Από την εκτίμηση της ανωμοτί κατάθεσης του ενάγοντος, της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρος …., που εξετάστηκε στο ακροατήριο με την επιμέλεια της εναγομένης και περιέχεται στα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου που τηρήθηκαν με το σύστημα της φωνοληψίας (άρθρο 256 ΚΠΟΛΔ), των υπ’ αριθ. πρωτ. ……. ενόρκων βεβαιώσεων ….., αντίστοιχα, ενώπιον της δικηγόρου Αθηνών……. , οι οποίες λήφθηκαν με πρωτοβουλία της εναγομένης μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος (βλ. την υπ’ αριθ……… έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αθηνών,…… ), των εγγράφων, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι και λαμβάνονται υπόψη είτε προς άμεση είτε προς έμμεση απόδειξη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 παρ. 3, 339 και 395 ΚΠολΔ), συμπεριλαμβανομένων και των μη πληρούντων των όρων του νόμου αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν μετ’ επίκλησης, όπως ξενόγλωσσων στην αγγλική γλώσσα εγγράφων που προσκομίστηκαν από την εναγόμενη δεν συνοδεύονται από μετάφραση (άρθρο 454 ΚΠολΔ, βλ. ΑΠ 1627/2010, ΕφΠειρ 809/2014, ΕφΠειρ 826/2014, όλες δημ/νες σε ΤΝΠ Νόμος), χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν το περιεχόμενο του υπ’ αριθ. 18ρ ηλεκτρονικού μέσου που προσκομίστηκε με επιμέλεια της εναγομένης και συνιστά βίντεο καταγραφής του χώρου και της παροχής εργασίας των εργαζομένων στην επιχείρηση, κατ’ αποδοχή του οικείου ισχυρισμού του ενάγοντος, διότι δεν προέκυψε η συνδρομή των προϋποθέσεων νομιμότητας της εγκατάστασης και λειτουργίας συστήματος βιντεοεπιτήρησης με τη λήψη ή και καταγραφή εικόνας ή και ήχου διά της συλλογής, διατήρησης, αποθήκευσης, πρόσβασης και διαβίβασης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των εργαζομένων στην εναγόμενη (ν. 4624/2019), από τις φωτογραφίες που προσκομίστηκαν με επιμέλεια της εναγομένης, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητήθηκε, από τις ομολογίες των διαδίκων (άρθρα 261 εδ. β ́ και 352 ΚΠολΔ) όπου περιοριστικά αναφέρονται, καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής που λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως υπόψη (άρθρο 336 ΚΠολΔ), αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Η εναγόμενη εταιρία έχει ως αντικείμενο την παραγωγή και εμπορία ειδών ζύμης και δραστηριοποιείται τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Ο ενάγων συνήψε με την εναγόμενη την από 23-11-2021 σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης, προκειμένου να απασχοληθεί ως εργάτης και συγκεκριμένα ως παρασκευαστής πιτών με χειροκίνητα εργαλεία και μηχανές, με ωράριο εργασίας από Δευτέρα έως Παρασκευή και από ώρα 9.00 έως 16.00 και Σάββατο από ώρα 7.00 έως 14.00, έναντι μηνιαίου μισθού ύψους 1.248 ευρώ (βλ. το από 23-11-2021 έντυπο αναγγελίας πρόσληψης). Ο εργαζόμενος είχε στα καθήκοντά του το άνοιγμα της ζύμης και την τοποθέτησή της στο μηχάνημα θέρμανσης ζύμης, το οποίο, μάλιστα, καθάριζε μετά των λοιπών συναδέλφων του περί την μία φορά εβδομαδιαία ή όποτε άλλοτε χρειαζόταν (βλ. ιδίως ένορκη μαρτυρική κατάθεση του μάρτυρος της εναγομένης). Όπως προκύπτει ιδίως από την προσκομιζόμενη από τον ενάγοντα υπ’ αριθ. πρωτ. …… βεβαίωση προϋπηρεσίας του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ), από το έτος 2002 εργάστηκε σε παρεμφερείς ειδικότητες με την εργασία που παρείχε στην εναγόμενη, το οποίο, επίσης επιβεβαιώθηκε τόσο από την ανωμοτί κατάθεση του ιδίου που εξέθεσε ότι είχε 21 έτη προϋπηρεσία στον ίδιο τομέα, όσο και από την ένορκη μαρτυρική κατάθεση του μάρτυρος της εναγομένης και ομοίως εργαζόμενο σε αυτήν, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον ενάγοντα και στην προηγούμενη εργασία τους που αμφότεροι είχαν την ίδια ειδικότητα, την οποία ο τελευταίος χαρακτήρισε ως αυτή του φουρναδόρου.

Στις 8-10-2022, ημέρα Σάββατο και περί ώρα 13.30, ο ενάγων εργαζόταν στο μηχάνημα θέρμανσης ζύμης (στόφα). Το εν λόγω μηχάνημα διαθέτει πίνακα ελέγχου, όπου υπάρχουν τα χειριστήρια, καθώς και θερμαινόμενο χώρο που μεταφέρονται τα προϊόντα σε διαδρόμους αποτελούμενους από σειρές μεταλλικών στοιχείων (σκαφάκια), που σχηματίζουν σειρές προωθητήρων με αρθρωτά στοιχεία, οι οποίοι κινούνται από άξονες (τύμπανα κίνησης) με οδοντωτούς τροχούς. Οι διάδρομοι κινούνται με χαμηλή ταχύτητα (βλ. ανωμοτί κατάθεση του ιδίου του ενάγοντος και ένορκη μαρτυρική κατάθεση μάρτυρος της εναγομένης). Ο χώρος που βρίσκονταν τα προϊόντα περικλείεται από φύλλα (παράθυρα) διαφανούς πλαστικού (πλέξι γκλας), τα οποία ανοίγουν συρόμενα, προκειμένου να διατηρείται η θερμοκρασία σταθερή περίπου στους 34 βαθμούς Κελσίου. Ο ενάγων, κατά την παροχή της εργασίας του, άνοιξε τα συρόμενα φύλλα του διαφανούς πλαστικού προκειμένου να καθαρίσει με το δεξί του χέρι με την χρήση σκούπας τον θερμαινόμενο χώρο και με το αριστερό του χέρι επιχείρησε να απομακρύνει κάποιο τεμάχιο ζύμης [βλ. και την από 7-11-2022 βεβαίωση της νομίμου εκπροσώπου της εταιρίας …. προς τον ΕΦΚΑ ….. που προσκόμισε η ίδια μετά της συνημμένης σε αυτήν δήλωσης εργατικού ατυχήματος, όπου συγκεκριμένα αναφέρεται ως προς τις συνθήκες επέλευσης του εργατικού ατυχήματος «Προσπάθησε να πιάσει το ζυμάρι που κρεμόταν χωρίς να σταματήσει τη λειτουργία του μηχανήματος (στόφα)»]. Οι εργασίες καθαρισμού πραγματοποιούνταν κατ’ εντολή της εναγόμενης εταιρίας πρωτίστως σε εβδομαδιαία βάση και ουδόλως ο καθαρισμός αποτέλεσε αυτόβουλη ενέργεια του ενάγοντος, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγόμενη. Κατά την εκτέλεση των εργασιών αυτών, το αριστερό του χέρι ήρθε σε επαφή με τον περιστρεφόμενο τροχό του άξονα κίνησης με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά. Δέον να αναφερθεί ότι ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι αναγκάστηκε να πατήσει πάνω στο μηχάνημα ζύμης για να εκτελέσει την εργασία καθαρισμού δεν αποδείχθηκε, καθόσον, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες φωτογραφίες, αλλά και από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρος της εναγομένης, ο διάδρομος που καθάριζε ο ενάγων και συνέβη το ζημιογόνο γεγονός δεν ήταν σε υψηλό για τον ίδιο σημείο. Ο παθών άμεσα μεταφέρθηκε από τον μάρτυρα της εναγομένης και συναδέλφό του στο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής «ΚΑΤ», όπου και διαπιστώθηκε τραυματικός ακρωτηριασμός της (άπω) ονυχοφόρου φάλλαγος του μέσου, παράμεσου και μικρού δακτύλου της αριστερής άκρας χειρός, διαμορφώθηκαν κολοβώματα και δόθηκαν οδηγίες για αποφυγή διαβροχής, χορηγήθηκε αναλγητική αγωγή και συστήθηκε επανεξέταση στις 11-10-2022. Ακολούθως, του χορηγήθηκαν επάλληλες αναρρωτικές άδειες και συγκεκριμένα: … και ζ) σύμφωνα με την από 26-4-2023 γνωμάτευση χορήγησης αναρρωτικής άδειας του Γ.Ν. Αττικής «ΚΑΤ», χορηγήθηκε στον ενάγοντα αναρρωτική άδεια από 17-4-2023 και για 30 ημέρες. Από τον εν λόγω τραυματισμό, ο ενάγων παρουσιάζει έως σήμερα δυσκολία στην σύλληψη αντικειμένων και αδυνατεί να εκτελέσει αποτελεσματικά την χειρωνακτική εργασία, στην οποία απασχολείτο, ή άλλη παρεμφερή, όπως προκύπτει από την συνδυαστική αξιολόγηση της επιστημονικής άποψης του….. , χειρούργου ορθοπεδικού, η οποία διατυπώνεται στην από 1-9-2023 ιατρική του γνωμάτευση, της προσωπικής άποψης του συναδέλφου του ενάγοντος – μάρτυρος ανταπόδειξης της εναγομένης που με ειλικρίνεια κατέθεσε ότι, από την προσωπική του πολυετή εμπειρία ως παρασκευαστής, ο ενάγων δεν δύναται να εργαστεί πλέον στην ίδια ειδικότητα, καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας, καθόσον είναι απολύτως προφανές ότι η φύση του τραυματισμού του ενάγοντος δεν επιτρέπει την κινησιολογία που απαιτείται για έναν παρασκευαστή πίτας με χειροκίνητα εργαλεία και μηχανές. Περαιτέρω, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. πρωτ. ….. έκθεση έρευνας εργατικού ατυχήματος του Επιθεωρητή Εργασίας … της Περιφερειακής Διεύθυνσης Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην εργασία Πειραιώς – Δυτικής Αττικής – Αιγαίου, το ατύχημα θα είχε αποφευχθεί ατύχημα εάν, για την αποφυγή του κινδύνου από τα κινούμενα μηχανικά στοιχεία του εξοπλισμού εργασίας (μηχάνημα), υπήρχαν οι προβλεπόμενοι, από τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 4 και την παράγραφο 2.13. του παραρτήματος 1 του άρθρου 9 του Π.Δ. 395/1994 (Φ.Ε.Κ. 220/Α/19-12-1994), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει και με το Π.Δ. 89/1999 (Φ.Ε.Κ. 94/Α/13-05-1999), προφυλακτήρες ή συστήματα που να εμποδίζουν την πρόσβαση στις επικίνδυνες ζώνες, ή να σταματούν την κίνηση των επικίνδυνων στοιχείων της μηχανής πριν την πρόσβαση στις επικίνδυνες ζώνες, ήτοι αν με την παράκαμψη (άνοιγμα) των συρόμενων φύλλων διαφανούς πλαστικού σταματούσε η κίνηση των επικίνδυνων στοιχείων της μηχανής.  Επιπλέον, κατά τις παραδοχές του Επιθεωρητή, σύμφωνα με την παράγραφο 2.14.3. του παραρτήματος 1 του άρθρου 9 του Π.Δ. 395/1994, οι προφυλακτήρες δεν πρέπει να μπορούν να παρακαμφθούν ή να αχρηστευθούν εύκολα, ενώ εν προκειμένω τα συρόμενα φύλλα πλαστικού παρακάμπτονταν πράγματι εύκολα και, σύμφωνα με το άρθρο 83 του Π.Δ. 14-03-1934 (Φ.Ε.Κ. 112/Α/22-03-1934), δεν θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί η εργασία που εκτελέστηκε με την χρησιμοποίηση των χεριών όσο το μηχάνημα βρισκόταν σε κίνηση. Κατά την ίδια ως άνω έκθεση, ο εξοπλισμός εργασίας έφερε σήμανση πιστοποίησης «CE» (βλ. και την από 6-6-2011 δήλωση πιστοποίησης του…….), όπως προβλέπεται από το Π.Δ. 57/2010 (Φ.Ε.Κ. 97/Α/25-06-2010), χωρίς ωστόσο, κατά την άποψη του εν λόγω Επιθεωρητή Εργασίας, να πληροί στη πραγματικότητα τις προβλεπόμενες για την χορήγηση της σήμανσης αυτής διατάξεις και ειδικότερα αυτές που αναφέρονται στις παραγράφους 1.3.7., 1.4.1. και 1.4.2.2. του παραρτήματος 1 Π.Δ. 57/2010, που αναφέρονται στα μέτρα προστασίας έναντι μηχανικών κινδύνων (ύπαρξη κατάλληλων προφυλακτήρων). Όσα παρατήρησε ο Επιθεωρητής Εργασίας, πράγματι ισχύουν και κατά την κρίση του Δικαστηρίου. Μάλιστα, όπως διαπιστώθηκε από τον ίδιο, αλλά και επιβεβαιώθηκε τόσο από την ανωμοτί κατάθεση του ενάγοντος όσο και από την ένορκη μαρτυρική κατάθεση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, κατά την παραγωγική διαδικασία οι εργαζόμενοι συχνά έπρεπε να ανοίγουν τα πλαστικά παράθυρα και να γίνονται διάφορες επεμβάσεις στα προϊόντα εντός του θερμαινόμενου του χώρου, με αποτέλεσμα να υφίστατο κίνδυνος τραυματισμού των εργαζομένων και σε εργασίες πέραν του καθαρισμού. Επιπρόσθετα, όπως με ειλικρίνεια κατέθεσε ο μάρτυρας της εναγομένης και ο ίδιος ο ενάγων εξ αρχής εξέθεσε στον Επιθεωρητή Εργασίας, στο σημείο που συνέβη το ένδικο ατύχημα δεν υπήρχε σήμανση για απαγόρευση χρησιμοποίησης των χεριών, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγόμενη, ενώ η υφιστάμενη σήμανση κατά τον χρόνο ελέγχου του χώρου παραγωγής από τον Επιθεωρητή Εργασίας τοποθετήθηκε σε χρόνο μεταγενέστερο του ατυχήματος. Αναφορικά με την εκπαίδευση των εργαζομένων, από την επιχείρηση δόθηκαν στον Επιθεωρητή Εργασίας δύο έντυπα εκπαίδευσης με ονόματα εργαζομένων, μεταξύ των οποίων αναγράφεται και το όνομα του παθόντος και το πρώτο εξ αυτών, που αναφέρει ως ημερομηνίες εκπαίδευσης τις 24, 25 και 26-11-2021 δεν φέρει την υπογραφή εκπαιδευτή ούτε αυτές των καταρτιζόμενων εργαζόμενων και ως προς το δεύτερο, με ημερομηνία εκπαίδευσης την 8-9-2022 που φέρει υπογραφές, ο παθών δεν αναγνώρισε την υπογραφή του σε αυτό, επιφύλαξη την οποία, ωστόσο, δεν διατύπωσε και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά την μετ’ επίκλησης προσκόμιση του σχετικού εντύπου εκπαίδευσης ως προς το προσωπικό συσκευασίας. Συνεπώς, δοθέντος ότι κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου ούτε οι προδιαγραφές λειτουργίας του μηχανήματος ήταν επαρκείς παρά την ύπαρξη της πιστοποίησης και ανεξάρτητα από αυτήν, η εναγόμενη, από υπαιτιότητα της νομίμου εκπροσώπου της και των προστηθέντων οργάνων της και ειδικότερα από αμέλεια, δεν τήρησε τα απαιτούμενα μέτρα και όρους ασφαλείας που προβλέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 4, 9 παρ. 1 παρ. 2.13 και 2.14.3 του Π.Δ. 395/1994 «Ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού εργασίας από τους εργαζόμενους κατά την εργασία τους σε συμμόρφωση με την οδηγία του Συμβουλίου 89/655/ΕΟΚ», σε συνδυασμό με το άρθρο 42 παρ. 1, 5 και 7 του Ν. 3850/2010 «Κύρωση του Κώδικα νόμων για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων» και το άρθρο 83 του Π.Δ. 14.3/1934 «Περί υγιεινής και ασφαλείας των εργατών και υπαλλήλων των πάσης φύσεως βιομηχανικών και βιοτεχνικών εργοστασίων, εργαστηρίων κλπ.» (ΦΕΚ 112/Α/22-3-34). Ειδικότερα, δεν μερίμνησε, για την ασφαλή παροχή εργασίας του ενάγοντος στον μηχανολογικό εξοπλισμό του τμήματος παραγωγής, αλλά επέτρεψε σε αυτόν να εκτελέσει εργασίες καθαρισμού καθόν χρόνο ήταν σε λειτουργία το μηχάνημα ζύμης, το οποίο μάλιστα λάμβανε χώρα κατ’ επανάληψη και κατ’ εντολήν της εναγομένης. Επίσης, ενώ υφίστατο κίνδυνος λόγω επαφής με κινούμενα μηχανικά στοιχεία του εξοπλισμού εργασίας που μπορούσαν και πράγματι προκάλεσαν ατύχημα, δεν ήταν το μηχάνημα θέρμανσης ζύμης εφοδιασμένο με προφυλακτήρες ή με συστήματα που να εμποδίζουν την πρόσβαση στις επικίνδυνες ζώνες ή να σταματούν την κίνηση των επικίνδυνων στοιχείων πριν την πρόσβαση στις επικίνδυνες ζώνες, ενώ τα υφιστάμενα φύλλα διαφανούς πλαστικού ήταν συρόμενα και μπορούσαν να παρακαμφθούν εύκολα. Πέραν αυτών, δεν αποδείχθηκε, ωστόσο, ότι η νόμιμη εκπρόσωπος της εναγομένης δεν φρόντισε να παράσχει στον ενάγοντα την σχετική εκπαίδευση και εν γένει ενημέρωση πάνω στον τρόπο λειτουργίας της γραμμής παραγωγής και συγκεκριμένα των επικίνδυνων τμημάτων του μηχανήματος, όπως ο εναγόμενος αβάσιμα ισχυρίζεται. Με βάση τα ανωτέρω εκτεθέντα πραγματικά περιστατικά, αποδεικνύεται κατά την κρίση του Δικαστηρίου ότι ο τραυματισμός του ενάγοντος, ο οποίος συνέβη υπό τις συνθήκες που ανωτέρω περιγράφονται, οφείλεται σε υπαιτιότητα της εναγομένης λόγω της παράλειψης λήψης από μέρους της εναγομένης των απαιτούμενων μέτρων ασφαλείας και την μη τήρηση από μέρους της των όρων που επιβάλλονται από την κοινή αντίληψη, την γενική υποχρέωση πρόνοιας υπέρ των εργαζομένων και την απαιτούμενη στις συναλλαγές επιμέλεια και συνιστά εργατικό ατύχημα κατά την έννοια του Ν. 551/1915.

Υπαίτιος, όμως, στην πρόκληση του ανωτέρω εργατικού ατυχήματος ήταν και ο ίδιος ο ενάγων – παθών. Τούτο δε διότι, όπως αποδείχθηκε, ο ενάγων δεν επέδειξε την επιβαλλόμενη σύνεση, προσοχή και επιμέλεια που όφειλε και μπορούσε να καταβάλει και θα κατέβαλε κάθε συνετός εργαζόμενος. Ειδικότερα, παρά την πολυετή εμπειρία του στην ίδια θέση εργασίας και σε έτερες της εναγομένης επιχειρήσεις και ενώ γνώριζε ότι κατά την λειτουργία του εν λόγω μηχανήματος όφειλε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και κατά την εκτέλεση των εργασιών καθαρισμού δεν έπρεπε να πλησιάζει τον τροχό του μηχανήματος, από επιπολαιότητα και ενώ βρισκόταν σε λειτουργία το μηχάνημα ζύμης με προφανή την υφιστάμενη επικινδυνότητα από τη λειτουργία του, εντελώς απερίσκεπτα, έθεσε το αριστερό του χέρι εντός αυτού προκειμένου να προβεί σε καθαρισμό, χωρίς προηγουμένως να διακόψει τη λειτουργία του μηχανήματος. Το Δικαστήριο, συγκρίνοντας τις παραλείψεις κάθε μέρους ανάλογα με τη σπουδαιότητά τους, κρίνει ότι τη μεν εργοδότρια βαρύνει ποσοστό υπαιτιότητας 70%, τον δε ενάγοντα ποσοστό 30%. Πρέπει, επομένως, να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη από ουσιαστική άποψη η σχετική (επικουρικά προβαλλόμενη) παραδεκτή και νόμιμη (άρθρο 300 ΑΚ) ένσταση της εναγόμενης εταιρίας περί συνυπαιτιότητας του παθόντος ενάγοντος. Υπό τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, πρόδηλο καθίσταται ότι ο ενάγων από το προαναφερόμενο εργατικό ατύχημα, που του προξένησε βλάβη της υγείας του, υπέστη και ηθική βλάβη, προς αποκατάσταση της οποίας δικαιούται να απαιτήσει από την υπαίτια εναγόμενη χρηματική ικανοποίηση. Από την συνδυαστική αξιολόγηση των συνθηκών υπό τις οποίες τελέστηκε το ένδικο εργατικό ατύχημα, της σωματικής και ψυχικής ταλαιπωρίας του παθόντος ενάγοντος, που υπέστη αμέσως μετά το ατύχημα, της έκτασης και διάρκειας των επιπτώσεών του στη σωματική υγεία και ικανότητα εργασίας τούτου (ενάγοντος), και της προελθούσης από αυτό μόνιμης μερικής αναπηρίας του, κατά τα προαναφερθέντα, λαμβανομένου υπόψη ότι πριν το ατύχημα ήταν απολύτως υγιής και ήταν γεννηθείς το έτος 1975, της υπαιτιότητας της εναγόμενης και του ποσοστού συνυπαιτιότητας του ίδιου του ενάγοντος, ως και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, καθώς και του γεγονότος ότι η χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, αποσκοπεί στην άρση των ηθικών συνεπειών της γενόμενης προσβολής σε βάρος του αδικηθέντος και στην απάλυνση του ψυχικού του πόνου, σε καμία δε περίπτωση δεν πρέπει να καταλήγει σε εξουθένωση του ενός μέρους και αντίστοιχο υπέρμετρο πλουτισμό του άλλου, κρίνεται, με βάση την αρχή της αναλογικότητας (ΟλΑΠ 9/2015 ΤΝΠ Νόμος), ότι το εύλογο ποσό χρηματικής ικανοποίησης για ηθική βλάβη του ενάγοντος ανέρχεται στο ποσό των σαράντα χιλιάδων (40.000) ευρώ. Εξάλλου, πραγματογνωμοσύνη δεν κρίνεται απαραίτητο να διαταχθεί, καθόσον η βλάβη που ο ενάγων υπέστη αποδεικνύεται από τα ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου αποδεικτικά μέσα, ως προεκτέθηκαν, και αναμφίβολα επιδρά στο μέλλον του, το οποίο συνεκτιμάται στην αξιούμενη ηθική βλάβη του ενάγοντος.

Έτι περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν και τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η εναγόμενη, στις 22-2-2023 και περί ώρα 12.40, κοινοποίησε στον ενάγοντα διά θυροκόλλησης την από 22-2-2023 δήλωση-γνωστοποίηση, με βάση την οποία η υπογράφουσα αυτήν ….., διευθύνουσα σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης, αφού εξέθετε ότι ο ενάγων από τις 16-2-2023 και μετά από άδεια μακράς διαρκείας απείχε από τα καθήκοντά του χωρίς έχει ενημερώσει την εταιρία για την αιτία της αποχής, τη διάρκειά της και το χρόνο επανόδου στα καθήκοντά του, τον ενημέρωνε ότι η αδικαιολόγητη αποχή από την εργασία συνιστά παράνομη και αντισυμβατική συμπεριφορά, η οποία επιπροσθέτως προκαλούσε οργανωτικές δυσχέρειες στη λειτουργία της επιχείρησης και τον προσκαλούσε εντός 24 ωρών από την επίδοση του εγγράφου να επιστρέψει στη θέση του ή να γνωστοποιήσει την αιτία και τη διάρκεια της απουσίας του, προσκομίζοντας και τα ανάλογα δικαιολογητικά, άλλως δήλωνε ότι η συμπεριφορά του θα θεωρηθεί ως οικειοθελής αποχώρηση και θα επέλθει η λύση της εργασιακής του σύμβασης. Ο ενάγων ουδέν αποκρίθηκε και την επομένη, ήτοι στις 23-2-2023 και περί ώρα 14.07 η εργοδότρια ανήγγειλε την οικειοθελή αποχώρησή του στο πληροφοριακό σύστημα του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης «ΕΡΓΑΝΗ» (άρθρο 38 Ν. 4488/2017, ως ίσχυε πριν την τροποποίηση με το άρθρο 23 Ν. 5053/2023, ΦΕΚ Α ́ 158/26-9-2023). Ο εναγόμενος αγωγικά ισχυρίζεται ότι ουδέποτε ο ίδιος κατήγγειλε και δη σιωπηρά την σύμβαση εργασίας του και η αποχή του οφειλόταν αποκλειστικά στην μακρά του ασθένεια και η εναγόμενη καθ’ υπέρβαση της καλής πίστης δήλωσε ότι αποχώρησε οικειοθελώς από την εργασία του. Ως προς την λύση της ένδικης σύμβασης εργασίας λεκτέα τα ακόλουθα: Ο ενάγων απείχε από την εργασία του λόγω ασθενείας, η οποία υπερέβη τα νομοθετικά προβλεπόμενα όρια της βραχείας ασθενείας (άρθρο 5 παρ. 3 Ν. 2112/1920), λόγω του εργατικού ατυχήματος που συνέβη κατά την παροχή εργασίας του στην εναγόμενη εταιρία. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του, ο ενάγων ενημέρωνε για τις λαμβανόμενες από τον ίδιο άδειες ασθενείας από τις 8-10-2022 έως και τις 15-2-2023, ενώ η σοβαρή βλάβη που είχε υποστεί ήταν σε πλήρη γνώση της εναγόμενης εταιρίας. Πράγματι, στις 16-2-2023 παρέλειψε αρχικά να προσκομίσει το σχετικό έγγραφο που ουσιαστικά παρέτεινε την άδεια ασθενείας αυτού λόγω αδυναμίας παροχής εργασίας από 16-2-2023, ενώ, όπως και η ίδια η εναγόμενη συνομολογεί (σελ. 33 των προτάσεων), της γνωστοποίησε τη νέα αναρρωτική του άδεια στις 28-2-2023, με χρόνο έναρξης αυτής (κατ’ ακριβολογία συνέχισης της προηγούμενης) από 16-2-2023, όπως προαναφέρθηκε. Η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι από τις 16-2-2023 καθημερινά κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να επικοινωνήσει με τον ενάγοντα, ο οποίος την είχε διαβεβαιώσει ότι τότε θα επέστρεφε στην εργασία του, ενώ ο τελευταίος έπαψε εξ ολοκλήρου να επικοινωνεί με την εταιρία επιδεικνύοντας αντισυμβατική συμπεριφορά και δηλώνοντας με την εν λόγω συμπεριφορά του την πρόθεσή του να λυθεί η σύμβαση εργασίας. Ωστόσο, ο εν λόγω ισχυρισμός ελέγχεται ως εξολοκλήρου αβάσιμος. Καταρχάς, από την συναξιολόγηση της βαρύτητας του τραυματισμού του ενάγοντος και την συνέχιση της αναρρωτικής του άδειας για επιπλέον 3 μήνες από την ημέρα που η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι την είχε διαβεβαιώσει ότι θα επιστρέψει στην εργασία του, σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας, συνάγεται ευχερώς ότι ο ίδιος ο ενάγων δεν θα προέβαινε σε διαβεβαίωση της εταιρίας περί της δυνατότητας επιστροφής του στην εταιρία, ενώ μάλιστα γνώριζε ότι τελεί σε εκ του νόμου προβλεπόμενη άδεια λαμβάνοντας σχετικό επίδομα ασθενείας, ενώ ουδόλως προκύπτει ότι η εταιρία τον πίεζε κατά το χρονικό διάστημα εκείνο για να επιστρέψει στα καθήκοντά του το οποίο θα δικαιολογούσε τυχόν διαβεβαίωση από τον παθόντα προκύπτουσα από τον φόβο απώλειας της εργασίας του. Αντίθετη κρίση δεν συνάγεται ούτε από τις προσκομισθείσες ένορκες βεβαιώσεις……..

Η πρώτη εκ των ανωτέρω εκθέτει ότι από τις 15-2-2023 και εφεξής ο ενάγων «εξαφανίστηκε» και δεν απαντούσε στις πλείστες προσπάθειες που κατέβαλε η …. (νόμιμη εκπρόσωπος της εναγόμενης) να τον ανεύρει, εξ αυτού δε του λόγου η εταιρία του κοινοποίησε την ως άνω εξώδικη δήλωση, το οποίο επιβεβαιώνουν και οι λοιποί ενόρκως βεβαιώσαντες, με τον δεύτερο εξ αυτών να εκθέτει ότι καλούσαν επανειλημμένα τον ενάγοντα, χωρίς αναφορά στο ποια συγκεκριμένα πρόσωπα προέβαιναν στις κλήσεις. Ωστόσο, ο ισχυρισμός ότι η ίδια η νόμιμη εκπρόσωπος αναζητούσε και δη επίμονα τον υπάλληλό της, το οποίο δεν είθισται σε οργανωμένες επιχειρήσεις όπως είναι αυτή της εναγόμενης εταιρίας, χωρίς να προκύπτει από κανένα έτερο αξιόπιστο αποδεικτικό μέσο η πραγματοποίηση των εν λόγω κλήσεων, όπως θα ήταν ευχερές εκ μέρους της εργοδότριας, δεν αποδείχθηκε. Εξάλλου, η ανωτέρω υπάλληλος εκθέτει ότι ο εργαζόμενος από την επέλευση του εργατικού ατυχήματος αμελούσε να προσκομίσει τα έγγραφά του στην εταιρία και δεν παρουσιαζόταν στα ραντεβού που του έκλεινε η ίδια με τον ΕΦΚΑ και συνεπώς, προκύπτει εξαρχής δυσκολία συνεννόησης με τον παθόντα όσον αφορά στα διαδικαστικά ζητήματα που προέκυπταν από το εργατικό ατύχημα, γεγονός που η εταιρία γνώριζε και κατά την υποβολή από την ίδια της αναγγελίας της οικειοθελούς του αποχώρησης από την εργασία. Τα όσα ενόρκως βεβαίωσε (στην προσκομισθείσα από την εναγόμενη ένορκη βεβαίωση) ο συνάδελφος του ενάγοντος……, ο οποίος εξακολουθεί να εργάζεται στην εναγόμενη, περί της αναζήτησης του ενάγοντος από τη νόμιμη εκπρόσωπο της εταιρίας κατά το χρονικό διάστημα από 16-2-2023 ελέγχονται ως αβάσιμα και για τον επιπλέον λόγο ότι ο εν λόγω εργαζόμενος δεν δύναται να γνωρίζει εξ ιδίας αντίληψης πως η νόμιμη εκπρόσωπος της εταιρίας προέβαινε σε τηλεφωνικές προς τον ενάγοντα κλήσεις για να τον καλέσει να επιστρέψει στην εργασία του. Άλλωστε, αντίθετα με τον εν λόγω υπάλληλο, με ειλικρίνεια κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ο επίσης εργαζόμενος στην επιχείρηση μάρτυρας ανταπόδειξης ότι δεν έχει προσωπική γνώση περί της επικαλούμενης προσπάθειας ανεύρεσης του ενάγοντος από την εταιρία. Επιπλέον αυτών, η διά θυροκόλλησης γνωστοποίηση της δήλωσης της εναγομένης, παρόλο που συνιστά νόμιμη ενέργεια, ενέχει την κατ’ αντικειμενική κρίση δυσχέρεια της μη εμπρόθεσμης και δη εντός 24 ωρών γνώσης του περιεχομένου του εγγράφου από τον προς ον η επίδοση αλλοδαπό εν προκειμένω πολίτη, ο οποίος, όπως προέκυψε και από την επ’ ακροατηρίω κατάθεσή του, γνωρίζει στοιχειωδώς την ελληνική γλώσσα, το οποίο αυτονοήτως τελούσε σε γνώμη της εργοδότριας. Τέλος, από τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, καθώς και την συνεκτίμηση του γεγονότος της συνυπαιτιότητας της εναγομένης στην πρόκληση της ασθένειας του ενάγοντος, καθόσον απουσίαζε από την εργασία του λόγω του επελθόντος εργατικού ατυχήματος, της γνώσης της τελευταίας περί της βαρύτητας του τραύματος που είχε προκληθεί στον εναγόμενο που έως το εν λόγω χρονικό σημείο, ήτοι έως τις 15-2-2023, λάμβανε επάλληλες άδειες που νομοτύπως γνωστοποιούσε στην εργοδότρια, ουδόλως αποδείχθηκε η κατ ́ ουσίαν ορθότητα και το δικαιολογημένο της επίδικης δήλωσης της εναγομένης, ούτε πρόθεση του ενάγοντος να εγκαταλείψει τη θέση εργασίας του. Συνεπώς, η συμπεριφορά του ενάγοντος δεν μπορεί να ερμηνευθεί σε καμία περίπτωση ως σιωπηρή καταγγελία της σύμβασης εργασίας του, σύμφωνα με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη και δεν χώρησε εν τοις πράγμασι παραίτηση του ενάγοντος, αλλά άτακτη καταγγελία της σύμβασής του από την εναγομένη. Με βάση τις εν λόγω παραδοχές, η εργοδότρια του οφείλει αποζημίωση απόλυσης, η οποία, δοθέντος ότι ο ενάγων αμείβονταν με μηνιαίο μισθό και βάση των τακτικών αποδοχών του τελευταίου μήνα υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης (βλ. λογαριασμό ασφάλισης Ηλεκτρονικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης), ανέρχεται στο συνολικό ποσό των [(1.438,08 ευρώ Χ 2) + 1/6 =] 3,355.52 ευρώ, από το οποίο θα επιδικαστεί ποσό ύψους 3.336,34 ευρώ (άρθρο 106 ΚΠολΔ). Η κρίση του Δικαστηρίου περί του υπολογισμού της εν λόγω αποζημίωσης με βάση τις μηνιαίες αποδοχές του δεν κλονίζεται από την από 23-2-2023 αναγγελία οικειοθελούς αποχώρησης μισθωτού, την από 7-11-2022 βεβαίωση της νομίμου εκπροσώπου της εταιρίας …. προς τον ΕΦΚΑ ….. που προσκόμισε η ίδια μετά της συνημμένης σε αυτήν δήλωσης εργατικού ατυχήματος, από τις οποίες προκύπτει ότι ο ενάγων λάμβανε 48 ευρώ ως ημερομίσθιο, το οποίο είναι ανακριβές, όπως προαναφέρθηκε. Τέλος, όσον αφορά στο επίδομα ανεργίας 12 μηνών που κατά τους αγωγικούς ισχυρισμούς ο ενάγων θα ελάμβανε σε περίπτωση που η εναγόμενη γνωστοποιούσε την απόλυσή του στη ΔΥΠΑ, το οποίο στερήθηκε εξαιτίας του ότι υποβλήθηκε δήλωση αναγγελίας οικειοθελούς αποχώρησής του στο πληροφοριακό σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, τούτο είναι απορριπτέο ως ουσιαστικά αβάσιμο, καθόσον δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων υπέβαλε εμπρόθεσμα αίτημα για τακτική επιδότηση ανεργίας προς τον αρμόδιο φορέα και απώλεσε την επιδότηση ανεργίας του αξιούμενου χρονικού διαστήματος συνεπεία της εν λόγω δήλωσης της εναγόμενης, ενώ κατά τα λοιπά πληρούσε τις προϋποθέσεις χορήγησης της προαναφερόμενης παροχής.